پارت پنجاه و نهم :

راننده ماشین را کنار زد. علی هم پشت سر او ماشین را کنار زد. زود در ماشین را باز کردم و پیاده شدم. علی هم در ماشین را محکم بست و به طرفم آمد. مقابلم ایستاد و با صدایی بلند و لحنی نگران پرسید:
ـ کجا داری می‌‌ری؟
غمی که پدرش به جانم ریخته بود دوباره به قلبم هجوم آورد. سرم را زیر گرفتم و با لحنی آزرده جواب دادم:
ـ خونه‌‌مون.
ـ این موقع شب؟!!
بدون اینکه نگاهش کنم با صدایی گرفته و

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    خوب علی توبدمخمصه افتادازیه طرف قلب پدرش عمه فرانک ازیه طرف دل آراازحالادلم واسه علی میسوزه🙏💞💋

    ۲ سال پیش
  • م

    1

    باز دل آرا عجولانه تصمیم اشتباه گرفت ،همون اول میرفتی اتاق اینهمه تابلو نمی کردی،آخه یازده شب یه دختر راه می افته جایی بره راه دور

    ۲ سال پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    تو اون لحظه همه با هم بودن و دل آرا احساس غربت کرد و از اون بدتر شکسته شدن غرور. فقط دلش خواست از باغ سرهنگ فرار کنه و صدالبته کارش اشتباه بود.

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️